به گزارش مازند اصناف و به نقل از تراز :بنا به گزارشات منتشر شده پرایس‎واترهاوس کوپرز در لندن، اقتصادهای بزرگ جهان سالانه به دلیل کاهش میزان انتشار کربن دی‌اکسید برای جلوگیری از افزایش دو درجه‌ای دما در قرن جاری؛ ضرر و سقوط بیشتری را تجربه می‌کنند.

براساس ششمین گزارش سالانه سنجش کربن جهان که توسط شرکت بزرگ خدماتی  پرایس‎واترهاوس کوپرز  ( PwC) منتشر شد، میزان پیشرفت اقتصادهای توسعه‌یافته و در حال ظهور جهان در راستای کاهش میزان کربن و یا تولید گازهای گلخانه‌ای در هر واحد از تولید ناخالص داخلی کشورها مورد بررسی قرار گرفته‌است.

به گزارش جاناتان گرانت از شرکت PwC، نتایج ارزیابی جهانی تا حدودی نگران‌کننده است و شکاف میان آنچه جهان به آن نیاز دارد با عملکرد کشورها، روزانه در حال گسترش می‌باشد.

 

تقریبا ۲۰۰ کشور در مذاکرات بین‌المللی آب و هوایی سازمان ملل متحد برای کاهش دمای کره زمین توافق کرده بودند تا از طریق محدود کردن فعالیت‌های صنعتی کربن‌زا خود از افزایش گرما، بروز سیل، طوفان و بالا آمدن دریاها و تغییرات آب‌و هوایی جلوگیری کنند.
بنا به ارزیابی‌های انجام‌شده، در صورت افزایش ۲ تا ۳ درجه‌ای حرارت زمین،  تولید جهانی ۳ درصد کاهش خواهد یافت و اگر این افزایش گرما به ۵ درجه سانتیگراد برسد تولید جهان ۱۰ درصد کاهش می‌یابد که این کاهش در تولید جهان با افزایش قیمت و ضررهای اقتصادی بزرگ همراه خواهد شد.

با وجود تلاش‌ کشورها برای افزایش دو درجه‌ای دما زمین تا پایان قرن جاری، تا کنون دمای هوا ۰.۸۵ درجه افزایش داشته‌است.

به منظور دستیابی به میزان دمای در نظر گرفته شده، شدت کربن باید سالانه ۶.۲ درصد کاهش یابد، این در حالی است که براساس بررسی‌های انجام شده در سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳، این کاهش تنها برابر با ۱.۲ بوده‌است و همین امر را می توان دلیل اصلی برخی افزایش قیمت‌های مواد غذایی در سراسر جهان دانست.
به منظور دستیابی به میزان کاهش سالانه مورد نظر، به گزارش PwC  ، تغییرات عمده در تولید انرژی برخی از کشورها لازم است.
این تغییرات کشوری می‌تواند تاثیرات زیادی بر جهان بگذارد.

به عنوان مثال تغییر در انرژی مصرفی فرانسه به انرژی هسته‌ای در دهه ۱۹۸۰ سبب کاهش ۴ درصدی، تغییر در انرژی انگلیس منجر به کاهش ۳ درصدی و رونق گاز شیل ایالات متحده در سال ۲۰۱۲ منجر به کاهش ۳.۵ درصدی تولید کربن گردید.

بنا به گزارش این شرکت خدماتی،عملکرد برخی از کشورها مناسب بوده‌است.
برای نخستین بار در شش سال گذشته ، در بازارهای در حال ظهور همچون چین، هند و مکزیک میزان تولید کربن با سرعت بیشتری نسبت به کشورهای صنعتی مانند ایالات متحده، ژاپن و اتحادیه اروپا کاهش داشته‌است.

استرالیا برای دومین سال، بیشترین میزان کاهش کربن را با ۷.۲ درصد در سال ۲۰۱۳ به نام خود کرده‌است.

انگلیس، ایتالیا و چین هر یک به نرخ کاهش ۴ تا ۵ درصدی دست یافته اند، در حالی که پنج کشور فرانسه، ایالات متحده، هند، آلمان و برزیل  با افزایش سرعت تولید کربن در سال جاری روبه‌رو شده اند.

 

این افزایش دما نه تنها به فجایع زیست محیطی می‌انجامد بلکه سبب کاهش روند رشد اقتصادی در سطح جهان می‌شود.
 یافته‌ها نشان می‌دهد تغییرات آب و هوایی عامل مرگ ۵ میلیون نفر در سال است که ۹۰ درصد از این مرگ و میر به آلودگی هوا مربوط می‌شود.

این در حالی است که گرما زیاد و کاهش تولیدات محصولات کشاورزی، به معنی افزایش قیمت این محصولات نیز می‌باشد که می‌تواند بر اقتصاد کشورها ضربه بزرگی وارد سازد.
در آینده نه چندان دور،  حالی که تولیدات کشورها جوابگو نیاز شهروندان نیز نخواهد بود، تا سال ۲۰۳۰ این پدیده  سبب دو برابر شدن هزینه‌ها و اختصاص یافتن ۳ ممیز ۲ دهم درصد تولید ناخالص ملی کشورها برای مقابله با این پدیده خواهد شد.

 

ایران نیز یکی از بزرگترین تولید‌کنندگان کربن جهان می‌باشد و این امر امنیت اقتصاد کشور را به خطر می‌اندازد.
بر اساس گزارش سال ۲۰۱۱ آژانس بین‌المللی انرژی، ایران در سال ۲۰۰۹ رتبه هفتم از ۱۰ کشور تولید کننده دوسوم گازهای گلخانه‌ای جهان را کسب کرد که سالیانه ۱۹ گیگاتن دی اکسید کربن تولید می‌کنند و در همین سال تولید جهانی دی اکسید کربن ۲۹ گیگاتن گزارش شده است و از این مقدار سهم ایران ۵۳۳۲ میلیون تن دی اکسید کربن و به ازای هر کیلو وات ساعت تولید برق تولید ۳۳۵۵ گرم دی اکسید کربن است.