مازند اصناف پایگاه اطلاع رسانی اصناف مازندران mazandasnaf.ir مازند اصناف پایگاه اطلاع رسانی اصناف مازندران fa http://mazandasnaf.ir/KS-Images/KS_Logo.jpg مازند اصناف پایگاه اطلاع رسانی اصناف مازندران mazandasnaf.ir 190 59 مازند اصناف پایگاه اطلاع رسانی اصناف مازندران © 1390 پایگاه اطلاع رسانی اصناف مازندران. تمامی حقوق محفوظ است. ashkepaeiz61@chmail.ir ******gole_narges0012@yahoo.com ashkepaeiz61@chmail.ir ******gole_narges0012@yahoo.com - سه نکته ای که درباره رزق و روزی باید بدانیم / اگر روزی مقدر شده چرا تلاش کنیم!؟ رزق و روزی بسیار وسیع تر از حقوق ماهیانه است. حقوق یک قرارداد مادی بین بندگان است ولی رزق یک قرارداد بین خدا و بنده اش... به گزارش مازند اصناف؛ رزق و روزی جزو آن دسته از مفاهیم است که افراد دین دار و بی دین، جوان و پیر، زن و مرد و خلاصه همه اقشار به نوعی با آن مرتبطند و اذهان مردم را به خود مشغول کرده است. اما برخی تفکرات ما در این رابطه غلط است، برخی از تفکرات درست خودمان را هم به واقع باور نداریم یعنی فقط به زبان می آوریم ولی در عمل به آنها اعتقاد حقیقی نداریم. در زیر به سه نکته مهم که درباره رزق و روزی باید بدانیم اشاره می نماییم: ** باور نداریم روزی رسان خداست إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِینُ؛ خدا روزی رسان است و او دارنده نیرویی سخت استوار است. (سوره ذاریات، ۵۸) واقعیت این است که تقریبا همه ما از بزرگ و کوچک این مساله را می دانیم که روزی رسان خداست اما دانستن با باور تفاوتی دارد به وسعت زمین تا آسمان! وقتی در شرایط سخت و دشوار زندگی قرار می گیریم، وقتی مورد امتحان و ابتلا قرار بگیریم آن وقت است که مشخص می شود چه کسی باور دارد و چه کسی فقط می داند. خدای متعال می فرماید: إِنَّ رَبَّكَ یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن یَشَاء وَیَقْدِرُ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِیرًا بَصِیرًا؛ پروردگار تو در رزق هر کس که بخواهد گشایش می دهد یا تنگ می گیرد؛ زیرا او به بندگانش آگاه و بینا است. (سوره اسراء، آیه ۳۰) حال خود را بسنجیم و ببینیم به این فرمایش قرآن باور داریم یا نه؟ ** اگر روزی مقدر شده چرا تلاش کنیم!؟ ما غالبا در طلب رزق و روزی دچار افراط و تفریط می شویم. برخی دست از کار و کوشش می کشند و می گویند روزی رسان خداست، هرچه تقدیر ما باشد همان به ما می رسد پس چه نیازی به تلاش و کوشش؟ عده ای هم که بیشتر از گروه سابق هستند برای کسب روزی از همه چیز دست می کشند و تمام وقت خود را به آن اختصاص می دهند و در عمل به تقدیر باور ندارند. امام حسن (ع) در روایتی زیبا در این رابطه فرمودند: در طلب روزی مانند کسی که برای چیره شدن (بر دشمن) پیکار می کند، کوشش مکن و به تقدیر نیز چندان تکیه مکن که از کار و کوشش دست کشی؛ زیرا در جستجوی فضل و روزی خدا برآمدن، از سنت است و پوییدن راه اعتدال در طلب روزی، از عفت است. نه عفت، روزی را از انسان دور می کند و نه حرص، روزی زیاد می آورد؛ چه، روزی قسمت شده است و حرص زدن موجب افتادن در ورطه ی گناهان می شود. (میزان الحکمة،ج۵، ح ۷۱۵۰) پس از طرفی نیازی نیست همه همّ و غم و فکر خود را صرف بدست آوردن روزی کنیم؛ زیرا میزان روزی ما، (به شرط کار و تلاش در حد لازم) مقدر شده است؛ از طرف دیگر نیز، نباید بدلیل اعتقاد به مقدر شدن روزی، کار و تلاش را ترک کنیم؛ زیرا یکی از سنت های الهی و شرط در روزی، کار و تلاش است. ** رزق و روزی با حقوق تفاوت دارد یک حقیقت دیگر که باید آن را مورد توجه قرار داد این است که بدانیم رزق و روزی بسیار وسیع تر از حقوق ماهیانه است. حقوق یک قرارداد مادی بین بندگان است ولی رزق یک قرارداد بین خدا و بنده اش. حقوق یک امر ثابت است ولی رزق یک امر متغیر و لذا گاهی خدا از جایی رزق بنده اش را می رساند که اصلا گمانش را نمی کرد. و تفاوت های فراوان دیگر. تراز http://mazandasnaf.ir/News/31860/سه-نکته-ای-که-درباره-رزق-و-روزی-باید-بدانیم-/-اگر-روزی-مقدر-شده-چرا-تلاش-کنیم!؟.html 1396-05-13 19:59:01 اگر بازارهایمان سالم، اقتصادمان اسلامی و اداراتمان خالی از رشوه بود چه می شد!؟ مومن باید کار و کسبش حلال و طیب و طاهر باشد اما... کار حلال، حقوق بدون شبهه و درآمد از راه درست بدست آوردن به این آسانی ها هم نیست! مومن وقتی به مشکل می خورد با سدی بنام ربا روبرو می شود... به گزارش مازند اصناف؛ اسلام دینی کامل و جامع در همه زمینه ها با دستورالعمل های کاملی است که برای تمامی مشکلات بشر از جمله مشکلات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و... راه حل های مفیدی ارائه می دهد. در مسئله ربا نیز دین مبین اسلام مانند سایر ادیان نه تنها آن را ممنوع و حرام اعلام کرده بلکه در احادیث گوناگون، ربا به عنوان جنگ با خدا معرفی شده است. ربا را شاید بتوان جزو مغضوب ترین گناهان نزد خدای متعال دانست. خدا انسان را مختار آفریده و در برابر او دستورات کامل دین را قرار داده است. لذا بشر می تواند با عمل به دستورات دین در همین دنیا هم بهشتی و رستگار شود کما اینکه در سوره مومنون می فرماید: قد أفلح المومنون یعنی به تحقیق مومنان رستگار شدند (دقت کنید که نفرمود مومنان رستگار می شوند یا خواهند شد.) این خاصیت دستورات دین اسلام است که دنیا را برای انسان به بهشت مبدل می کند و او را تعالی می دهد و با قوانین خود زندانی دنیا را برای مؤمن به بهشت مبدل می کند. از طرفی وقتی همین بنده مومن به بهشت می رود بالاترین نعمت برای او چیزی نیست جز رضایت و خشنودی خدایش. از این مقدمات نتیجه می گیریم که اگر مومن بتواند در همین دنیا خشنودی خدایش را بدست بیاورد پس بهترین نعمت بهشت را همین حالا در دست دارد. دنیا برای مومن حقیر است چون خدا برایش بزرگ است. مومنی که خدا را در تمامی مراحل زندگی کنار خود می بیند قطعا دنیا را جز پستی و کوجکی نخواهد دید. مومنی که می داند خدا از او راضی است دنیا و مافیها به چه کارش می آید!؟ اما... مومن شدن، بودن و ماندن آسان نیست! اینجاست که راز روایت معروف الدنیا سجن المومن؛ دنیا زندان مومن است را بهتر درک می کنیم. مومن باید کار و کسبش حلال و طیب و طاهر باشد اما... کار حلال، حقوق بدون شبهه و درآمد از راه درست بدست آوردن به این آسانی ها هم نیست! مومن وقتی به مشکل می خورد با سدی بنام ربا روبرو می شود. اگر بخواهد خوب باشد دیگران نمی گذارند و او را به سوی بدی ها سوق می دهند. آری این گونه است که دنیا برای مؤمن زندان می شود چون به هر جا می رود، دست به هر کاری می زند به نجاست گناه بر می خورد. گناه برای مومن پستی است، حقارت است، او به دنبال رضایت خداست. بله اگر همه چیز سر جایش باشد مومن بودن هم آسان می شد. اگر بازارهایمان سالم بود، اگر اقتصادمان اسلامی بود، اگر در اداراتمان رشوه جایی نداشت، اگر در کوچه و برزن موقعیت گناه وجود نداشت مومن بودن آسان بود ولی اینگونه نیست و لذا مومن شدن، بودن و ماندن سخت است. اگر اینها که گفتیم بود، دنیا هم بهشت مومن بود نه زندان او. تراز http://mazandasnaf.ir/News/31858/اگر-بازارهایمان-سالم،-اقتصادمان-اسلامی-و-اداراتمان-خالی-از-رشوه-بود-چه-می-شد!؟.html 1396-05-13 19:56:01 چرا شغل قصابی در اسلام مکروه است؟ برخی شغلها و انجام برخی کارها در اسلام مکروه است که شغل قصابی و ذبح کردن حیوانات یکی از آنهاست. به گزارش مازند اصناف برخی شغلها و انجام برخی کارها در اسلام مکروه است که شغل قصابی و ذبح کردن حیوانات یکی از آنهاست. یکی از اموری که در روح انسان اثر تربیتی دارد، شغل و محیط شغلی است . که به طور طبیعی و به مرور بر اثر تکرار آن عمل، آثار تخریبی و یا سازندگی خود را بر روی نفس، خواهد گذاشت. و به همین دلیل، در بیانات دینی مذمت ها و یا تحسین هایی نسبت به برخی از مشاغل مشاهده می گردد. البته در آن روایاتی که درباره نهی از بعضی شغل ها و حرفه ها وارد شده،اشاره ای هم به جهت حکم شده است.مثلاً در بعضی از احادیث آمده است : که شما به دنبال این حرفه خاص نروید،زیرا این شغل، بر روی روح شما نقش تخریبی و اثر سوء خاص را خواهد گذاشت. در این زمینه، قصابی یکی از آن مشاغلی است که در آموزه های دینی مورد نکوهش واقع شده، و جزء شغل های مکروه قلمداد گشته است. منتها نکته ای که باید به آن توجه نمود،آن است که منظور از قصابی، معنای متداول امروزی آن نیست. امروزه قصاب، به کسی گفته می شود که شغلش فروش گوشت است،و از این راه، کسب درآمد دارد. در حالی که روایات، ناظر به این معنای از قصابی نیستند.بلکه کراهت و مذمتی که در روایات،از قصابی شده، ناظر به سلّاخی و ذبح حیوانات است. یعنی کسی که شغلش ذبح حیوانات است و از این راه امرار معاش می کند. سلّاخی و ذبح حیوانات الف: در روایت مفصلی اسحاق بن عمار از امام صادق علیه السلام سوال می کند. که خداوند به من پسری داده، شما دوست دارید پسر من چه کاره شود؟ حضرت، فرمایشاتی دارند. تا این که می فرمایند: وَ لَا تُسْلِمْهُ جَزَّاراً فَإِنَّ الْجَزَّارَ تُسْلَبُ مِنْهُ الرَّحْمَةُ ؛ فرزندت را به کار سلّاخی نگمار، چرا که چنین شخصی مهربانی اش را از دست می دهد. ب: و یا در بیان دیگری پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرموده اند: وَ أَمَّا الْقَصَّابُ فَإِنَّهُ یَذْبَحُ حَتَّى تَذْهَبَ الرَّحْمَةُ مِنْ قَلْبِه ،؛ قصاب آن قدر ذبح می کند تا مهر و عطوفت از دلش می رود. در این روایت، مراد از قصاب، کسی اراده شده که ذبح می کند نه کسی که فروشنده گوشت است. ج: در لغت هم قصاب، همان جزّار یعنی سلّاخ، معرفی شده است: القَصَّابُ : الجَزَّار ، د: استاد اخلاق مرحوم آیة الله مجتبی تهرانی (ره) در رابطه با آن دو روایت مطرح شده، می فرمودند: در روایت قبلی داشت جزّار و در این جا دارد قصاب که البته معنای این ها قصابی به معنایی که امروزه متداول است، نیست. اصل آن از نظر لغت به کسی گفته می شود که شتر و گوسفند را سر می برد، یعنی کارش سر بریدن است نه گوشت فروختن. روایت می گوید، ولو اینکه قصاب سر حیوان را می برد، ولی این شغل و حرفه، از نظر تربیتی اثر سوء دارد. ه: حضرت امام (ره) هم در بیانی می فرمایند: منظور از قصابی که مکروه است. صرفا گوشت فروشی نیست بلکه کسی است که شغلش ذبح و کشتار حیوانات است. بنابراین قصابی مورد اشاره در روایات، به معنای سلاخی و ذبح حیوانات است، و با توجه به نقش تخریبی آن بر روی روح انسان، این شغل جزء مشاغل مکروه محسوب گشته است. مرجع : بیتوته http://mazandasnaf.ir/News/27411/چرا-شغل-قصابی-در-اسلام-مکروه-است؟.html 1395-09-15 00:03:01 به شیطان بگو به تو چه! آورده اند که زاهدی در روزگار گذشته در صومعه ای صد سال عبادت کرد، پس هوا و هوس بر وی غلبه کرد. معصیتی بر وی رفت و پس از آن پشیمان شد... به گزارش مازند اصناف در یادداشت های گذشته به ادعیه مختلفی که تاثیر به سزایی در رزق و روزی دارند اشاره نمودیم. برخی از خوانندگان محترم درخواست نمودند تا به آداب و شرایط عدم استجابت دعا نیز اشاره داشته باشیم. سعی می کنیم در روزهای آینده در چند بخش نکاتی در این خصوص بیان نماییم. خداوند متعال در قرآن کریم وعده بسیار امیدبخشی را به بندگان خود داده و فرموده است: اُدْعُونی اَسْتَجِبْ لَکُمْ و أجیبُ دَعْوةَ الدّاعِ اِذا دَعانِ یعنی بنده وظیفه اش دعا و طلب کردن است و خدا نیز دعای بندگان خویش را اجابت خواهد نمود. اما چرا با وجود چنین وعده نیکویی باز برخی دعاها به اجابت نمی رسند؟ یکی از اسرار عدم استجابت به بد عهدی ما باز می گردد: عهدها کرده ایم با شه خویش هیچ از آن عهدها وفا نکنیم! در قرآن کریم نیز به این مساله اشاره شده است: اُوفُوا بِعَهْدی اُوفِ بِعَهْدِکُم یعنی یکی از شروط اجابت دعا وفای به عهد است. *** سه نکته: * دو هدیه الهی به امت رسول اکرم (ص) در یکی از کتب آسمانی آمده است: من به امت محمد صلی الله علیه و آله دو چیز داده ام که اگر به تمام فرشتگان و پیامبران می دادم، بخشش را به آنان تمام نموده بودم؛ یکی اینکه گفته ام: مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و دیگر اینکه: به پیمانی که با من بسته اید وفا کنید تا به پیمان خود با شما وفا کنم. ** چرا خدا را می خوانیم ولی اجابت نمی شود؟ نزدیک به همین معنا است فرمایش پیامبر صلی الله علیه و آله: خدا را در نظر دار تا تو را در نظر دارد. خدا را در نظر دار، او را پیشاپیش خود می یابی. به ابراهیم بن ادهم گفتند: چرا هر چه خدا را می خوانیم، ما را اجابت نمی کند؟ گفت: زیرا خدا را شناخته اید، ولی فرمانش نمی برید و با قرآن آشنایید، ولی به دستورات آن گردن نمی نهید. در توحید صدوق از امام کاظم علیه السلام روایت است که فرمود: گروهی به امام صادق علیه السلام گفتند: چرا هر چه دعا می کنیم مستجاب نمی شود؟ فرمود: چون کسی را می خوانید که بدو شناخت ندارید. *** به شیطان بگو به تو چه! آورده اند که زاهدی در روزگار گذشته در صومعه ای صد سال عبادت کرد، پس هوا و هوس بر وی غلبه کرد. معصیتی بر وی رفت و پس از آن پشیمان شد. خواست که به سر وردِ خود به محراب عبادت باز شود؛ چون قدم در محراب نهاد، شیطان بیامد و او را گفت: ای مرد! شرم نداری که چنان کار کردی و اکنون به حضرت جلال حق می آیی؟ خواست که او را از حق نومید گرداند تا نومیدی زیادت گناهان وی باشد، در آن حال ندایی شنیدی که: عبدی انت لی و انا لک قل للفضولی مالک؛ بنده من! تو مال منی و من برای تو. به فضولی (همان شیطان) بگو: به تو چه!؟ تراز http://mazandasnaf.ir/News/26450/-به-شیطان-بگو-به-تو-چه!.html 1395-05-17 09:07:01 چرا امیرالمومنین (ع) به صورت خود سیلی می زد!؟ / مسئولان، الگوی عادات ناپسند! امروز تجمل گرایی، اسراف، اشرافی گری و مصرف زدگی جزو عادات اکثریت قریب به اتفاق خانواده ها شده... به گزارش مازند اصناف در چهار سوره قرآن کریم به ماجرای عبرت آموز گوساله سامری اشاره دارد. در یادداشت گذشته به آیه ۱۴۸ سوره اعراف نگاهی اجمالی انداختیم. آنچه برای امروز ما از اهمیت شایانی برخوردار است اینکه نه گوساله پرستی از بین رفته و نه سامری ها از میان مردم رفته اند. دنیای مدرن هم مملوّ است از سامری هایی که گوساله های زیور شده خویش را برای مردم دنیا آراسته اند. با همین ترفندهاست که در قرن اطلاعات، انسان های بی گناه را هر روز به تحت عناوین زیبا و فریبنده مبارزه با تروریسم و غیره قتل عام می کنند و دست آخر هم اعمال خود را وارونه نشان می دهند. گوساله های سامریِ دنیای مدرن قلب و ذهن همه مان را درگیر خود کرده به گونه ای که چنان امر را بر ما مشتبه ساخته اند که جهاد در راه خدا و قیام برای نجات از بندگی قدرت های شیطانی را افراط گرایی و تروریسم معرفی می کنند! و برهنگی و رواج فساد و اقتصاد سرمایه داری و تجمل گرایی و فاصله طبقاتی را با تبلیغ بی حد و حصر به جوامع تحمیل کرده اند. در آیه ۱۵۰ سوره اعراف می خوانیم: و همين كه موسى (از كوه طور) به سوى قوم خود برگشت (و گوساله پرستى آنان را ديد)، به حال خشم و تأسّف گفت: پس از من بد جانشينانى برايم بوديد، آيا بر فرمان پروردگارتان (كه ده شب ماندن مرا تمديد كرد)، پيشى گرفتيد؟ (و صبر نكرديد تا از كوه طور برگردم.) آن گاه الواح (تورات) را (به كنارى) افكند و (از شدّت غضب، موى) سر برادرش را گرفت و به سوى خود كشيد. (هارون) گفت: اى فرزند مادرم! حقيقت اين است كه اين گروه مرا در ضعف قرار داده (به حرفم گوش ندادند) و نزديك بود مرا بكشند. پس (من بى گناهم و) كارى نكن كه دشمنان را به شماتتم برخيزاند (و شاد شوند) و مرا با ستمگران قرار مده. *** سه نکته: * شباهت عجیب قریش و بنی اسرائیل در مقابله با اولیاء خدا! پس از مخالفت هايى كه با حضرت على عليه السلام صورت گرفت، روزى آن حضرت خطاب به مردم فرمود: سيره و الگوى من انبيا هستند ... امّا الگوى من از برادرم هارون اين است كه هارون به برادرش فرمود: ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي ، حال اگر بگوييد او را به استضعاف نكشيدند و خوار نكردند و براى قتل او هيچ اقدامى نكردند، منكر قرآن شده ايد و اگر همان باشد و شما آن را پذيرفتيد، پس هارون معذور بوده و سكوتش لازم بوده است. (تفسیر نورالثقلین) چنان كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله نيز به آن حضرت فرمودند: يا على ... فانك منى بمنزلة هارون من موسى و لك بهارون اسوة اذ استضعفه قومه و كادوا يقتلونه پس تو نيز در برابر دشمنى قريش صبر پيشه كن. (تفسیر فرقان) ** چرا امیرالمومنین (ع) به صورت خود سیلی می زد!؟ براى ايجاد شوك در جامعه منحرف، بايد حركت توبيخى چشمگير و به ياد ماندنى كرد. لذا در آیه فوق خوانیدیم که موسی (ع) الواح را افکند و با هارون به شدت برخورد نمود. مشابه این نوع برخورد شوک آفرین را در نهج البلاغه می خوانيم که حضرت على عليه السلام براى ايجاد تحرّك در شنوندگان بى تفاوت، گاهى سيلى به صورت مبارك خود مى زد. ثم ضرب على لحيته الكريمة (نهج البلاغه، خطبه ۱۸۲) *** مسئولانی که در عادات ناپسند الگو شده اند! به راستی که خواب غفلت ما را در خود فرو برده. دیگر کسی فریاد موسی (ع) را به یاد نمی آورد. مولای متقیان هم نیست تا به صورت خویش سیلی بزند تا شاید به خود بیاییم! امروز تجمل گرایی، اسراف، اشرافی گری و مصرف زدگی جزو عادات اکثریت قریب به اتفاق خانواده ها شده و کسی هم کاری نمی کند. حتی مسئولین ما هم گرفتار همین عادات ناپسند شده اند و چه بسا در این عادت ها گوی سبقت از دیگران ربوده باشند و نشانه اش هم همین اعداد و ارقام و افشاگری هایی است که احزاب مختلف از همدیگر می کنند. برکت از زندگی ها در حال رخت بر بستن است، کسی به دنبال رزق حلال نیست، صبر و رضا بر روزی مقدر الهی را کمتر کسی باور دارد و... باید به خود بیاییم وگرنه...! تراز http://mazandasnaf.ir/News/26343/چرا-امیرالمومنین-(ع)-به-صورت-خود-سیلی-می-زد!؟-/-مسئولان،-الگوی-عادات-ناپسند!.html 1395-05-10 10:20:01 حقوق های نجومی علامت شیعه بودن نیست! / کسی که به دشمن می گوید خزانه ما خالی است بهره ای از تشیع ندارد! آن کسی که می آید در میان دشمن اظهار می کند ما هیچی نداریم، خزانه مان خالی است، سلاح های ما با آنها برابری نمی کند این هیچ بهره ای از تشیع ندارد. به گزارش مازند اصناف در آستانه شهادت رئیس مذهب تشیع به سراغ آیت الله صدیقی امام جمعه موقت تهران رفتیم تا ببینیم برای شیعه بودن و قرار گرفتن در جمع یاران خالص اهل بیت چه نشانه های لازم است. ** سه خصلت مهم برای اینکه بداینم شیعه حقیقی هستیم یا نه؟ امام صادق (ع) فرمودند: إمتَحِنوا شیعَتَنا فی ثلاث شیعیان ما را در سه چیز امتحان کنید. یکی کَیفَ مُحافظتهم لالصّلوة فی أوقاتها وقتی اذان گفته می شود و وقت نماز می رسد ببینید اینها چگونه اند. وجود نازنین پیغمبر اکرم (ص) اینگونه بودند که با خانواده یا اصحاب گرم صحبت می شدند ولی به محض اینکه اذان می رسید رنگ حضرت دگرگون می شد. امام راحل (ره) همین گونه بودند. شهید بزرگوار صیاد شیرازی می گوید اتاق جنگ بود، فرماندهان در حال تشریح نقشه جنگ بودند هنوز سخن آن کسی که توضیح می داد تمام نشده بود که وسط حرفش امام دستش را روی زمین زد و بلند شد. همه تعجب کردند که نکند مشکلی برای امام پیش آمده باشد. همه به هم نگاه می کردند خب جلسه مهمی بود برای سرنوشت ممکلکت تصمیم گیری می شد. یکی از حاضرین رو کرد به امام راحل و پرسید آقا مشکلی پیش آمده؟ فرمودند: نه، اما وقت نماز است، نماز! شهید صیاد می گوید من آنجا فهمیدم انقلاب ما برای نماز است. ** رابطه حقوق های نجومی و مواسات! دومین علامت تشیع را حضرت صادق (ع) فرمودند: کیف مواساتهم للإخوان اینها اهل مواسات هستند. این حقوق های نجومی علامت شیعه بودن نیست! شیعه کسی است که با گرفتاران جامعه مواسات داشته باشد. قرآن کریم در حالات مولای متقیان (ع) و حضرت صدیقه طاهره (س) می فرماید: و یطعمون الطعام علی حبّه مسکیناً و یتیماً و اسیراً غذای خودش را نمی خورد و به گرسنه ها می دهد، خودش و بچه هایش سه شبانه روز گرسنه می مانند. این فرهنگ اهل بیت است. در حالات امام صادق (ع) نوشته اند بدون استثناء هر شب وقتی هوا تاریک می شد و چشم چشم را نمی دید، آن روزها چراغ برق هم نبود شهر کاملا تاریک بود، حضرت بلند می شدند و کیسه هایی را روی دوش خودشان می گذاشتند. داخل هر کیسه ای مقداری نان و گوشت و مقداری هم دراهم و پول بود. به تمام نیازمندان شهر مدینه شب ها خود امام صادق (ع)، زعیم شیعه کمک می کرد. بعد از شهادت حضرت خانواده های زیادی چشم به راه بودند و تازه آن وقت فهمیدند آن کسی که به دادشان می رسید امام صادق (ع) بوده است. شما که شیعه اید باید این روحیه را در خودتان ایجاد کنید. ببینید اگر در دانشگاه های ما اینها را به بچه ها درس بدهند وقتی فردا مدیرکل شد، رئیس بانک شد حقوق های نجومی دریافت می کند!؟ وام های آنچنانی برداشت می کند!؟ انقلاب ما باید انقلاب اخلاقی باشد. ** شیعه باید رازدار باشد حضرت صادق (ع) علامت سومی که برای شیعیان بیان فرمودند این است که ببینید رازداری آنها چگونه است؟ رازهای حکومت را، رازهای تشیع را، اسرار ما را می توانند حفظ کنند یا نه؟ آن کسی که می آید در میان دشمن اظهار می کند ما هیچی نداریم، خزانه مان خالی است، سلاح های ما با آنها برابری نمی کند این هیچ بهره ای از تشیع ندارد. امام صادق (ع) یکی مساله نماز را می فرمایند علامت شیعه بودن است، دوم مواسات و رسیدگی به فقرا و سوم اهل سر بودن، کسی که رازدار نباشند نمی توانند جزو شیعیان خالص برای امام باشد. تراز http://mazandasnaf.ir/News/26328/حقوق-های-نجومی-علامت-شیعه-بودن-نیست!-/-کسی-که-به-دشمن-می-گوید-خزانه-ما-خالی-است-بهره-ای-از-تشیع-ندارد!.html 1395-05-09 11:39:01 پاسخ زیبای امیرالمؤمنین (ع) / چگونگی نفوذ رزق به درون اتاق بسته! گاهی هم انسانها را به دلایل مختلف امتحان می کند زیرا این دنیا محل پاداش و حساب و کتاب نیست، محل آزمایش است. در امتحان و آزمایش هم این استاد است که تشخیص می دهد از هر شاگرد چه چیزی را بپرسد و هرکس را با چه امری مورد آزمایش قرار دهد. به گزارش مازند اصناف یکی از موضوعاتی که ممکن است ذهن هر انسانی را به خود درگیر کند این است که رابطه رزّاقیت خداوند متعال با فقر برخی مردم در چیست؟ مگر نمی گوییم و معتقد نیستیم که پروردگار رزاق و قادر و بخشنده و مهربان است؟ پس با این صفات بزرگ چرا باز هم در گوشه و کنار عالم افراد فقیر و حتی گرسنه و شدیدا نیازمند وجود دارند؟ برای پاسخ به این سوال چهار نکته بیان خواهیم کرد: ۱- مساوات یا عدالت!؟ اولا باید بدانیم عدالت به معنای مساوات نیست. یعنی لازمه عدالت این نیست که همه مردم از نعمت های یکسان برخوردار باشند که اتفاقا این مساله درست عکس عدالت است زیرا اگر خداوند به افراد مختلف با تلاش و کوشش و زحمات مختلف پاداش یکسان بدهد که عدالت نیست! عدالت یعنی هرکس به اندازه تلاش و زحمتش پاداش دریافت نماید. ۲- دنیا محل پاداش نیست ثانیا این جمله غلطی است که بگوییم چون خدا رزاق است پس نباید فقیر داشته باشیم. خداوند گاهی هدایای معنوی می بخشد که آنها هم ارزشمندترند و هم شامل رزاقیت او می شوند. گاهی هم انسانها را به دلایل مختلف امتحان می کند زیرا این دنیا محل پاداش و حساب و کتاب نیست، محل آزمایش است. در امتحان و آزمایش هم این استاد است که تشخیص می دهد از هر شاگرد چه چیزی را بپرسد و هرکس را با چه امری مورد آزمایش قرار دهد. ۳- همان خدای رزاق، عالم و حکیم هم هست همانطور که معتقدیم خدا رزاق است معتقدیم خدا عالم و حکیم هم هست. لذا باید بدانیم که هزاران هزار حکمت و قاعده و رابطه علت و معلولی و قواعد دیگری برای کسب رزق و روزی و علم و سایر کمالات مادی و معنوی وجود دارد که ما از آن بی خبریم. از جمله: نظام هستی؛ ضرورتهای چرخه حیات؛ حکمت وجودی هر موجود؛ مرتبه و ظرفیت هر یک؛ جبر و اختیار؛ علت و معلول؛ حرکت و سکون و... پس، رازق خداست، اما رزّاقیت نیز حساب و کتاب و اندازه و قانون و قَدَر دارد. یه یکی به تناسب نقش او در کارگاه هستی زیادتر داده شده و به یکی کمتر داده شده و برای هر دو دستور العمل های لازم آمده تا چرخه به سلامت بچرخد و همه به کمال برسند. حتی انسان مؤمن نیز ممکن است به خودش ظلم کند، ظرفیت وجودیش بالا نیست، از خدا طلب رزق و گشایش می کند، اما زمینه و ظرفیت آن را فراهم نمی کند و خدا می داند که اگر ذره ای بیشتر به او بدهد، طغیان خواهد کرد و چون به حفظ ایمانش اعتقاد و علاقه دارد، به او نمی دهد تا حفظ بماند. ۴- پاسخ زیبای امیرالمؤمنین (ع) / چگونگی نفوذ رزق به درون اتاق بسته! در همین رابطه کلام بسیار زیبایی از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام نقل شده که می فرمایند: از حضرت پرسیدند شما که می فرمایید خدا رازق است حالا اگر یک نفر را داخل اتاق یا محفظه ای محبوس کنند و هیچ راهی به بیرون نداشته باشد، روزی اش از کجا می رسد!؟ امیرالمؤمنین (ع) فرمود: از همانجا که مرگش می رسد! (یعنی همان خدایی که قادر است مرگ را به درون آن اتاق بفرسد می تواند روزی او را نیز (اگر عمرش به دنیاست) برساند.) تراز http://mazandasnaf.ir/News/26317/پاسخ-زیبای-امیرالمؤمنین-(ع)-/-چگونگی-نفوذ-رزق-به-درون-اتاق-بسته!.html 1395-05-08 20:06:01 مسئولی که فیش حقوقی نداشت! حال پرسش بسیار مهمی پیش می آید که می تواند گره از بسیاری رفتارهای مسئولین امروز بگشاید، اینکه انگیزه حضرت از تحصیل این همه ثروت چه بود!؟ به گزارش مازند اصناف مولای متقیان امیر مومنان حضرت علی بن ابیطالب (ع) شخصیتی است که در تمامی ابعاد باید مورد تحلیل و بررسی دقیق قرار بگیرد چه اینکه الگوی رفتاری حضرت در تمامی زمینه ها کاملا برگرفته آموزه های شرع و مبتنی بر عقل کامل و درایت محض است. یکی از این زمینه ها که برای جامعه امروز و علی الخصوص مسئولین درس های فراوانی دارد الگوی رفتار اقتصادی آن یگانه دوران است. حضرت به کار و تولید اهمیت فراوانی می داد و خود سرمایه گذاری، کار و تولید می کرد و از این طریق، ثروت و املاک فراوانی به دست می آورد. حضرت با اینکه می توانست همچون خلفای قبلی از بیت المال به مقدار قابل توجهی برای خود بر دارد برعکس هیچ بهره ای از آن نمی برد و گویی بهره مندی از بیت المال را بر خود حرام کرده بود! آری، حضرت نه تنها حقوق نجومی از بیت المال نداشت بلکه اصلا حقوقی نداشت! ** یک پرسش بسیار مهم حال پرسش بسیار مهمی پیش می آید که می تواند گره از بسیاری رفتارهای مسئولین امروز بگشاید، اینکه انگیزه حضرت از تحصیل این همه ثروت چه بود!؟ در نظریات اقتصادی دنیای فعلی تلاش برای کسب درآمد و سود بدون بهره برداری شخصی کاری عبث و بی معناست. از طرف دیگر آن مرد نمونه تاریخ بشریت اصالت لذت جویی را در رفتارهای اقتصادی به شدت نفی می نمود و حتی منکر نظریه حداکثر کردن سود مادی در تولید بود. جالب اینجاست که علاوه بر درآمدهای آن حضرت، بیت المال نیز در اختیارش بود. اینجاست که مساله جهان بینی و درچه نگاه انسان ها به مسائل پیرامون مطرح می شود. آری، در نگاه اندیشمند اقتصادی غربی و شرقی اقتصاد و تولید ثروت باید منجبر به بهره مندی شخصی شود وگرنه لغو است لکن نوع جهان بینی حضرت کاملا متفاوت بود. او نیز به دنبال سعادت، رفاه، سود و لذّت بود؛ اما از دیدگاه آن بزرگوار، سود و لذت فقط به نوع مادی تفسیر نمی شود؛ بلکه باید مجموع سود و لذت آخرتی و دنیایی را در نظر داشت. در گزینش سود و لذت هم باید به سود و لذتی اندیشید که بیشتر و پایدارتر باشد. ** حکایت ثروت فراوان حضرت علی (ع) در کتاب ارزشمند سفینه البحار روایت زیبا و آموزنده ای از امام صادق عليه السلام نقل شده که حضرت درباره سیره جدشان امیرالمومنین (ع) فرمودند: حضرت علي عليه السلام روزي از کنار جمعي از قريش عبور مي کرد، آنها وقتي پيراهن کهنه و پاره آن حضرت را ديدند اظهار کردند که علي عليه السلام فقير و تهيدست است و بر اثر فقر پيراهن پاره پوشيده است. هنگامي که احضرت سخن آنها را شنيد به متصدي نخلستانهاي احداثي خود فرمود: امسال خرماها را به فقرا نده بلکه خرماها را به بازرگانان بفروش و پول آنها را در همان انباري که خرماها را در آنجا جمع مي کردي بگذار. متصدي طبق دستور حضرت رفتار نمود آنگاه جوالي پر از پول تهيه شد و آن را در انبار گذاشت. سپس علي عليه السلام براي همان هايي که حضرتش را تهيدست مي پنداشتند، پيام فرستاد و آنها را دعوت کرد. آنان به حضور امیرالمومنین (ع) آمدند، سپس امام براي پذيرائي خرما طلبيد متصدي براي آوردن خرما از انبار بالا هنگام پایين آمدن پايش به جوال خورد و جوال پاره شد و پولهاي زياد آن در زمين پخش گرديد. آن افراد از روي تعجب گفتند: ما هذا يا ابالحسن؛ اي علي! اين پولهاي زياد چيست؟ آن حضرت در پاسخ آنها فرمود: هذا مال من لا مال له؛ اين مال کسي است که مال ندارد! سپس جلو چشم آنها، آن پولها را تقسيم کرده و براي مستمنداني که هر سال برايشان خرما مي فرستاد، فرستاد و به آنها نشان داد که ساده زيستي علي عليه السلام به خاطر فقر آن حضرت نيست. (سفينة البحار، ج ۲، ص ۵۵۸) تراز http://mazandasnaf.ir/News/26259/مسئولی-که-فیش-حقوقی-نداشت!.html 1395-04-31 18:28:01 گناهی که در زمان تحریم عقوبتش سنگین تر است! کلمه اسراف 23 بار در آیات متعدد قرآن در اشكال مختلف به كار گرفت که نشان از اهمیت فوق العاده این فعل ناپسند و میزان زشتی آن از نظر شرع دارد. به گزارش مازند اصناف اسراف به معنای هرگونه كوتاهی و زیاده روی و تجاوز از حد اعتدال و گرایش به سوی افراط و حتی تفریط است. البته اغلب درباره زیاده روی بکار می رود. اسراف در تمام حوزه ها وجود دارد، از اسراف اعتقادی گرفته تا اخلاقی و اجتماعی. لکن بدلیل تاثیر اسراف اجتماعی بر زندگی سایر افراد این نوع بیشتر مورد نهی و توجه قرار می گیرد. و البته چه بسا اسراف هایی که بدلیل تاثیر منفی بر زندگی سایر مردم حتی موجب ضمان فرد اسراف کار بشوند. سوال: کسی که هزینه برق و آب مصرفی خود را می دهد،(ولو اینکه زیاد مصرف می کند و مسرف است) ضامن چه چیزی خواهد بود؟ ۲. آیا همینکه مراکز مربوطه هزینه مصرف را تصاعدی محاسبه می کنند موجب رفع ضمان می شود؟ پاسخ دفتر مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است: حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مد ظله العالی): به هر حال اسراف و زیاده روى بیش از حد جایز نیست و صِرف پرداخت پول قبض موجب جواز اسراف نمى گردد. حضرت آیت الله العظمی شبیری زنجانی (مد ظله العالی): ۱. با پرداخت هزینه آن ضامن نخواهد بود ولی اگر این مصرف خلاف اجازه سازمان مربوطه باشد مرتکب حرام شده است. ۲. در فرض ضمان، پرداخت آن به فقرا یا مؤسسات خیریه کفایت نمی کند. حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی): ۱. اسراف جایز نبوده و مرتکب آن معاقب است. ۲. چنانچه بدهی به اداره برق باشد باید به خود اداره پرداخت شود و دادن به فقرا کافی نیست. حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی (مد ظله العالی): زیاده روى به نحو غیرمتعارف در آب و برق و....حرام است و چنانچه موجب اتلاف و ضرر باشد موجب ضمان است. نکته پایانی: یادمان نرود اسراف گناه بسیار بزرگی است و حتی در روایات آمده که اضافی آب خوردن خود را هم دور نریزید. از طرفی هرچند اسراف همیشه و همه جا بر پیکر اخلاق و اقتصاد و سلامتی فرد و جامعه ضربه وارد می کند، اما در شرایط کنونی جامعه اسلامی ما که فشار استکبار غرب برای تحمیل و تشدید فقر بر امت اسلام، هر چه بیشتر شده چه بسا شدت گناه اسراف و عقوبت آن نیز سنگین تر باشد. پس بیشتر مراقب باشیم. تراز http://mazandasnaf.ir/News/26212/-گناهی-که-در-زمان-تحریم-عقوبتش-سنگین-تر-است!.html 1395-04-26 14:14:01 تنها جایی که پرداخت رشوه حرام نیست! تنها در یک مورد پرداخت رشوه حرام نیست و آن جایی است که فردی بخواهد... به گزارش مازند اصناف یکی از راه های غیر شرعی برای رسیدن به اهداف شرعی رشوه است. رشوه یعنی پرداخت مال یا امثال آن به کسی که موظف به انجام کاری است و در برابر کارش نیز از بیت المال و دولت حقوق می گیرد. این کار برای تسریع در انجام امور است و از نظر شرعی حرام است. در یک عمل حرام رشوه سه نفر دخیل هستند: رشوه دهنده، رشوه گیرنده و واسطه بین آنها. در روایات هر سه گروه (راشی، مرتشی، الماشی بینهما) مورد لعنت قرار گرفته اند. در حرام بودن آن نیز فرقی ندارد از مسلمان رشوه بگیرد یا از غیر مسلمان یا حتی از کافری که مالش محترم است. نکته مهم: کسی که به عنوان رشوه مالی را از دیگری می گیرد صاحب آن پول نخواهد شد و واجب است -هرچند چند سال هم گذشته باشد- آن مبلغ را به صاحبش باز گرداند و حق ندارد در آن مال تصرف کند. سوال ۱: اگر پرداخت رشوه برای تسریع در کار باشد حکمش چیست؟ پاسخ: گرفتن، پرداختن و واسطه رشوه قرار گرفتن، به هر شکل و به هر کس حرام است، چه برای احقاق حق باشد، یا برای ابطال باطل و چه برای احقاق باطل باشد یا برای ابطال حق، و چه برای اصل کار باشد، یا برای تسریع در آن و چه مستلزم تضییع حقوق دیگران باشد یا مستلزم آن نباشد، بدون واسطه یا با واسطه. سوال ۲: اگرمثلا سندی را با دادن رشوه زودتر گرفتیم حکم ان سند چیست؟ پاسخ: هرچند اصل کار حرام است اما سندی که از این راه به دست آمده صحیح بوده و با رشوه دادن باطل نمی گردد. ** تنها صورتی که پرداخت رشوه حرام نیست! پاسخ: تنها در یک مورد پرداخت رشوه حرام نیست و آن جایی است که فردی بخواهد حقش را بگیرد و هیچ راهی برای گرفتن حقش جز پرداخت رشوه نداشته باشد و گرفتن آن حق هم ضروری است. (توضیح المسائل المحشی الامام الخمینی، ج ۲، ص ۹۸۳) البته در همین صورت هم گرفتن رشوه برای طرف مقابل حرام است (و چه بسا حرمتش بخاطر مضطر بودن طرف مقابل بیشتر هم باشد!) پس رشوه گرفتن در تمام صورت ها حرام است چه برای احقاق حق و چه برای ابطال باطل و چه برای احقاق باطل و چه برای ابطال حق. (همان) تراز http://mazandasnaf.ir/News/26151/تنها-جایی-که-پرداخت-رشوه-حرام-نیست!.html 1395-04-22 18:51:01