اخبار مازند اصناف پایگاه اطلاع رسانی اصناف مازندران - کد خبر : 2960 مورخ:[1392-01-30 19:23:01]
تلنگری بر وضع موجود در دانشگاه ها
یادداشت سردبیر / امان از بی حجابی

تلنگری بر وضع موجود در دانشگاه ها

فضای آلوده موجود در دانشگاه ها نیاز به جراحی سیاست های آموزشی ،تربیتی و مدیریتی دارد.

                                    بسم رب الشهدا و الصديقين

اختصاصی مازند اصناف /
  مجتبی قربانی - با اصرار مي خواست از طبقه ي دوم آسايشگاه به طبقه ي اول منتقل شود. با تعجب گفتم:" به خاطر همين من رو از دزفول كشوندي تهران!"

گفت:"طبقه ي دوم مشرف به خوابگاه دخترانه است.دوست ندارم در معرض گناه باشم."

خاطره ی ای که خواندید متعلق است به سردار شهید عباس بابایی.این خاطره و شاید بهتر باشد بگوییم واقعیت؛ بسیار تکان دهنده،پند آمیز و تامل برانگیز است. چرا که شهید بزرگوار یک گام جلوتر از تصور آدمی را نشانه می رود و بجای بیان این مطلب که دوست ندارم مرتکب گناه شوم می فرماید: "دوست ندارم در معرض گناه باشم..."

آه ؛ که اگر فقط و فقط همین یک جمله از میان تمام جملات گوهر باری که شهدا در میان آن همه وصایا که از خود به یادگار گذاشته اند را بپذیریم و سر لوحه ی رفتارهای روزمره مان قرار دهیم؛ چه گلستانی می شود این برزخ روزمرگی هامان!

حقیقتا اگر در گفتار،رفتار و کردارمان در ارتباط با دیگرانی که از خانواده آغاز و با گذر از محیط کار،تحصیل و... به اجتماع می رسد به گونه ای عمل کنیم که خود را ازمعرض قرار گرفتن در شرایط ارتکاب به گناه دور نگاه داریم جامعه ای سالم ،آرمانی و اسلامی خواهیم داشت.

حال یک نگاه به مصداق های بیرونی اما حقیقی  بیندازیم... مثل ارتباطات خانوادگی،محیط همکاران اداری،فضای دانشگاه ها ؛ مجالس عروسی ، حتی استفاده از ماهواره و ... . با  نگاه به این متغیر ها کاملا پیداست که با شرایط ساخته شده،  آن هم به دست  خودمان، تحقق این امر بعید بنظر میرسد.

 




 

 

سوالی که اینجا مطرح می شود و بی پرده  سال هاست که بی پاسخ مانده است این است ضرورت تلفیق و اختلاط دانشگاه ها چیست؟ معیار ها چه بوده است؟ مزیت های عملیاتی شدن این پروژه چه بوده که در معرض قرار گرفتن این همه دانشجوی جوان و سرشار از تمایلات و غرایز سرکش  به منجلاب گناه را فدای آن کرده ایم؟

اصرار بر تداوم این پروژه ی شوم و کریه ؛ که چون خوره ای ایمان فرزندان این دیار را به بهانه ی تحصیل؛ حریصانه و با ولع می بلعد ، چیست؟

باید کمی منصفانه تر از قبل با خود بیندیشیم که کدام دانشگاه کشور ؛ با وجود تلفیق و اختلاط دانشجویان بستر سالم و پاکی را برای رقابت ؛هم اندیشی و هم افزایی تحصیلی فراهم آورده است؟

چه کسی پاسخگو و منجی بی بند و باری ها و بد اخلاقی ها و کج اخلاقی های موجود در فضای آکادمیک و علمی دانشگاه هاست؟

آیا کمیته های انضباطی ، حراست و سایر نهاد های بازدارنده و مسئول در قبال بی حجابی ها و بد حجابی های موجود در فضای آلوده و ملتهب دانشگاه ها ، به رسالت ذاتی خود عمل می کنند؟ و یا فراتر از این تصور و نگاه آیا حضورشان موثر است؟

آیا بسنده به صدور بخش نامه های مبارزه با بی حجابی کافی است؟ آیا با اتخاذ سیاست های موجود که  حداقل  در یک دهه ی اخیر مورد آزمون و استفاده قرار گرفته شده نتیجه ای رضایت بخش حاصل شده است؟

آیا وضعیت نابسامان و تاسف انگیز موجود در دانشگاه ها نتیجه ی کم توجهی،بی توجهی و اهمال مسئولین نیست؟

آیا نباید برای خارج شدن از  کمای چند ساله ی حوزه ی فرهنگ در سطح دانشگاه ها  کاری کرد؟

آیا اغمای مسئولین و سیاست گذاران این حوزه را پایان و فرجامی هست؟

چرا آموزش تنها رسالت تک بعدی دانشگاه ها و غایتا  آموزش و پرورش است ؟ حلقه ی مفقوده ی این پروژه یعنی پرورش کجای این سیستم  و نظام پیچیده و عظیم است؟

کاملا بدیهی است که  فضاي آلوده موجود در دانشگاه ها نياز به جراحي سياست هاي آموزشي ،تربيتي و مديريتي دارد.

باشد که فردا شرمنده ی شهدا نشویم! باشد که فرداها در قبال چراهای بی شماری که از ما می پرسند، پاسخی داشته باشیم؟

                                                             




» برچسب ها :



مطالب مشابه


مطالب تصادفی

Go to TOP
طراحی و پیاده سازی : کیمیا سامانه
داده پرداز کیمیا